Sağlık Bilgileri

İYİ BİR BESLENME DÜZENİ HER ŞEY DEĞİLDİR
Çocuğun sağlığı için, iyi bir beslenme­nin yanında, temiz hava, güneş,hareket ve vücut sağlığının da büyük önemi var­dır. Temiz hava ve güneş çocuğun yal­nız anneleri sevindiren canlı ve>sağlıklı görünümü kazanmasını sağlamaz, ayrı­ca sağlam bir kemik yapısı oluşumunu da hazırlar. Bilindiği gibi, iskeletin te­mel hammaddesi olan kalsiyum vücuda özellikle süt ve sütlü maddelerle girmek­tedir. Ancak, kalsiyumun kemiklerde depolanması bol miktarda D vitamini alınmasına bağlıdır ve bu da vücudun yeterli bir süre güneşte kalmasıyla ger­çekleşir. Gerçekten, güneşteki morötesi ışınların etkisi ile kolesteroldaki kimi maddeler D vitaminine dönüşmektedir­ler. D vitamini her ne kadar yumurta, süt, balık, ciğer gibi besinlerde bulunur­sa da, bu besinlerin gelişmekte olan bir vücuda sağlayacağı vitamin miktarı çok az olmaktadır. Gelişen çocuğun D vita­mini gereksinmesinin ne denli önemli olduğu doktorlar tarafından konsantre halde verilen vitamin dozunun giderek artırılmasından da anlaşılmaktadır. Dok­tor öğütlemedikçe hiç bir ilâcı kullan­mak doğru değildir. Alınacak D vitami­ninin dozunu mutlaka doktorun ayarla­ması gerekir. Çünkü, bu vitaminin aşırı derecede birikimi daha sonra giderilme­si olanaksız zararlara yolaçabilir. En iyi çözüm yolu çocuğu açık havada bırakmak, uygun mevsimlerde, kol ve bacaklarını çıplak tutmak, kendi kendi­ne hareket edebilecek kadar büyüdügünde ise bütünüyle soyunuk olarak gü­neşte kalmasını sağlamaktır. Bu hava­landırma yönteminin hiç bir sakıncası yoktur. D vitamini sağlamak yönünden kırda büyüyen çocuklar kenttekilere oranla avantajlıdırlar. Kentlerde büyü­yen çocukların gerekli D vitaminini alıp almadıklarını saptamak için daha sık doktor muayenesinden geçmeleri gere­kir. Vücutta D vitamininin azlığı, günü­müzde pek görülmemekle birlikte, ya­şam koşullarının kötü olduğu durumlar­da tehlikeli bir hastalık olan “raşitizme yol açmaktadır. Bu yüzden, özellikle kentte yaşayan çocukları sık sık kırlara, açık havaya çıkarmalı, hafta sonu ve ta-tillerdeki güneşli günlerden yararlanma­larını sağlamalıdır.
Çocuk, bir yaşını bitirene kadar, güneş altında uzun süre bırakılmamalıdır. Bu çağda, güneş altında kalma süresi yavaş yavaş artırılmalı ve yine de asla güneşin en yüksek olduğu saatlere denk getiril­memelidir. Güneşlenen çocuklara şap­ka giydirmek yerinde olur. Yazlığa götü­rülen çocuk ilk üç-dört gün deniz kena­rına götürülmez. Daha sonraki günlerde ise sabahları saat on birden önce ve öğ­leden sonra dörtte götürülmesi iyi olur. Hiç rüzgâr esmeyen çok sıcak günlerde çocuğu arabası ile gezdirmek daha iyi olur.
Çocuğu kırlık veya ağaçlık yerlerde gez­dirmek ve sabahları yere serilen bir bat­taniye üzerinde oynamasını sağlamak sağlık açısından çok yararlıdır. Bir ya­şından küçük çocuklar için bin metre­den daha yüksek yerlere çıkmak iyi değildir. Buna karşılık, alçak yerler ve nemli olmayan kırlık alan özellikle seçi­lecek yerleşme bölgeleridir. Dağlarda, yüksek yerlerde yaşaması ge­rekenlerin, çocuğun iki yaşını bitirmesi­ni beklemeleri iyi olur. Çünkü, küçük çocukların vücut sıcaklıklarını düzenle­me yetenekleri henüz gelişmemiştir ve ayrıca yüksek ve soğuk yerlerde giye­cekleri kalın giysiler hareketlerini engel­ler.