Sağlık Bilgileri

ÇOCUĞUN KONUŞMASI

Çocuğun dünyaya geldiği vakit ilk çıkardığı ses ağlamadır. Açlık, ağrı, altının kirliliği ağlamanın başlıca sebepleridir. İkinci ayda ağlama daha ahenkli, ses daha tatlı bir hal alır. Üçüncü ayda «E, A,» seslerini, biraz sonra da «B, A» gibi sesleri çıkarır. Bunları yavaş yavaş birbirine ekleyerek «BA, BA, MA, MA» diye «BABA, MAMA» kelimelerini çıkardığı gibi, mânalarını da anlamaya başlar.

Çocuk bir yaşının sonuna doğru yaptığı ilk kelimelerden cümlelere geçer. İki yaşında bir çocuk istediğini anlatır. Kız çocukları yürümede olduğu gibi, konuşmada da önde gider. Büyükler çocuğun konuşmasıyle yakından ilgilenmeli, yanlış kelimeleri, çocuğu üzmeden düzeltmelidir. İlgi gören çocukla kardeşi ve devamlı arkadaşı olanlar, daha açık ve daha çabuk konuşurlar.

•Umumî olarak zeki, bakımlı ve gelişmiş çocuklar, hem akranlarından çok daha erken konuşur, hem de telâffuzları düzgündür.

Altı yaşına kadar olan çocukların bildikleri kelimeler:

Bir yaşında 3 kelime; on beş aylık iken 20 kelime; on sekiz aylık iken 25 kelime; yirmi aylık iken 120 kelime; iki yaşında iken 270 kelime; üç yaşında iken 900 kelime; dört yaşında 1500 kelime; beş yaşında iken 2000 kelime; altı yaşında iken Ü500 kelime kadardır.

Birçok çocuklar bir yaşını doldurdukları sırada, bir, iki kelime konuşabilirler. Bu sıralarda bir kelime bir cümle demektir. Aradan zaman geçtikçe çocuk yavaş yavaş fiilleri kullanmağa başlar. Üç yaşına gelmiş bir çocuk artık fiilleri, zamirleri, sıfatları oldukça düzgün kullanır. Bundan sonra konuşması daha düzelir ve bildiği kelimeler hızla fazlalaşmaya başlar.

Çocukların konuşmasının düzgün olması için, anne ve baba yardımcı olmalı, çocuklarla son derece düzgün, anlaşılabilir şekilde konuşmalıdır. Onlarla çocuksu bir şekilde konuşmak, konuşmasını geciktirir. Aksine doğru telâffuza gidilirse, onların kelimeleri zamanında öğrenmesine yardım edilir.