Bağlantılar

Son Eklenenler

Bağlantılar


« Boğazına Düşkün Olan Çocuk | Main | Şişman Ve Zayıf Çocuklar »

Çocuğun Yemek Kaprisleri

By admin | Temmuz 15, 2008

YEMEK KAPRİSLERİ
Anne babaların tedbir almasına karşın çocuk yemek sorununu çoğu kez kapris haline getirir. Yemekleri beğenmez. Bu durumda doktor, çocuğun bir hastalığın kuluçka döneminde olduğunu düşüne­bilir. Psikolog ise anne babayı suçlar. Hepsi bir ölçüde haklıdır. Çünkü çeşitli besinsel, fizyolojik ve ruhsal etkenler birbirleriyle ayırt edilemeyecek kadar ilişkilidirler.
Çocuğun sağlığı yerindeyse, yemek yemeyişinin nedeni genellikle ruhsaldır; yemek ona yerine getirilmesi zorunlu bir görev gibi görünür. Annesini üzgün, endişeli görürse buna iştahsızlık olarak beliren bir tepkiyle cevap verir. Ya da ailesi tarafından “reddedildiği”, kötü karşılandığı sanısına kapılır ve yemek yemiyerek dikkati üzerine çekmek ister. Bu durumda, az ya da çok bilinçli bir çeşit “açlık grevi” söz konusudur. Ciddî iştahsızlığa yakalanan çocukları tedavi eden psikologlar çocuklarda ço­ğu kez anne babayla olan ilişkilerle ilgili derin korkuların var olduğunu ortaya çı­karmışlardır. Buna zehirlenme korkusu örnek verilebilir; çocuk annesine ya da babasına duyduğu kin yüzünden zehir­lenerek cezalandırılmaktan korkar. İş­tahsızlık bazen de cinsel düşlere bağlı olabilir. Bu konuda, gebe kalmaktan korkan ve şişmanlamak istemediğini ile­ri sürerek her türlü besini reddeden kü­çük bir kızın durumu tipik bir örnek­tir.
Çok yemek yiyen, ya da şeker, reçel, hatta bazen ekmek çalan obur bir çocuk için de durum aynıdır. Bu çocuk kendi­sine gösterilmeyen sevgi ve dikkati ta­mamlamaya ya da tammlayamadığı ba­zı gereksinmelerini tat zevkinden yarar­lanarak doyurmaya çalışan mutsuz bir çocuktur.
Bütün bunlar aşırı durumlar olmakla birlikte günlük yaşamda çok rastlanır. Yemek yemiyorsa, çocuğa ortam deği­şikliği iyi gelebilir. Bu durumda değişik yerlere götürüp gezdirilmelidir. örneğin, ana okuluna götürülürse, orada kendini böyle sorunları olmayan başka çocuk­ların arasında bulacaktır. Annesinin İs­rarlarından uzak, belki de hiç karşı koymaksızın yemeğini yiyecek ve “yemek boykotu”nun bir nedeni kalmadığından her şey yoluna girecektir. Kimi zaman anne babanın farklı bir tutumu da çocuğu kaprislerinden kurtarabilir. Kendi ha­line bırakılan çocuk sorunlarını bir so­nuca bağlar. Tabağındakini bitirmezse, hiç azarlamadan, hatta hiç bir şey söy­lemeden tabağı önünden kaldırmak ge­rekir. Her yemekte çocuğa bir masal an­latmak, oyuncaklarını masaya koymak,vaatte bulunmak (yemeğini yersen, şe­ker veririm gibi) kesinlikle yararsız hatta zararlıdır. Çocuğun ilgisi yiyeceklerden başka yöne kayar. Böylece çocuğun bü­yükler gibi sorununu kendisinin çözmesi ve yediği besinleri değerlendirebilme­si olanağı elinden alınmış olur.

Alt Kategoriler: , ,

Üst Kategoriler Bebek Ve Çocuk Sağlığı, Beslenme Ve Diyet |

Comments