Sağlık Bilgileri

Doğumdan hemen sonra çıkar­dığı ses konuşmanın ilk belirtisidir. Bu ses, solunum aygıtının çalıştığını ve ses çıkarmaya yarayan değişik mekanizma­ların doğumdan önce oluştuğunu göste­rir. O halde, insanın ses çıkarma, yâni konuşma yetisiyle dünyaya geldiği söy­lenebilir.
Doğumdan sonra sekizinci aya kadar çocuk öndil evresi denen bir evre geçi­rir. Daha sonra ağlamalarda olduğu gibi birtakım özel fizyolojik gereksinmelere bağlı olmayan sesler çıkarmaya başlar. Bu sesler birbirleriyle ilişkili değildir. Ancak çocuk, anne ve babasının kendi­siyle konuşmak için kullandıkları sesler­den çok daha çeşitlilerini çıkarır. Ön birinci aya doğru çocuk hemen he­men bütün sesleri öğrenir ve yetişkinle­rin kullandığı sesleri anlamaya başlar. Ayrıca kullandığı bazı kendine özgü ses öğelerini daha sonra artık gereksiz ol­dukları için kullanmaz. Çocuk aşağı yukarı sekiz ve on üçüncü aylar arasın­da yetişkinin çıkardığı bazı sesleri ayırt etmeye başlar ve bunlarlabelli olaylar arasında ilişki kurar. Yani konuşmanın “edilgin” denen evresine geçer. Davra­nışı da bunu kanıtlar. Sözgelimi, “ara­bayla gezmeye gidiyoruz” tümcesini duymaya alışık ise, bu tümce söylendiği zaman gözlerini arabaya çevirir. Bunun­la birlikte “köpekle gezmeye gidiyoruz” dendiği zaman da gözlerini yine araba­ya çevirir. Çünkü “araba” ya da “köpek” sözcüklerine değil, tümcenin ses tonu­na, yani tekrarlanan deneylerle ilgili du­ruma tepki gösterir.
Çocuk, sözcüklerin çoğunu anlıyorsa, onları edilgin olarak denetliyor demek­tir; ancak bu sözcükleri söyleyemez. Bir sesi bir anlama bağlayamadığı sürece çocuk için tam bir konuşma söz konusu değildir.