Sağlık Bilgileri

Frengi yavaş gelişen ve dört evrede ta­mamlanan bir hastalıktır.

Bu evreler şöyle sıralanabilir:
* Ortalama olarak 25 günden 200 güne kadar sürebilen bir kuluçka dönemi.
* Birinci evre : Bu evrede 25 ile 60 gün içinde frengi çıbanı ortaya çıkar. Katı­laşma ve katılaşan yerde bir aşınma gö­rülür. Bunun yanı sıra, sert, hareketli ve ağrısız düğümler belirir.

* İkinci evre : İki ile üç yıl sürer. Bu ev­rede pembe lekeler (rozeol) belirir. Ağız da ve cinsel organlardaki mukoza katla­rı artar; lenf düğümü hastalıklarıyla fren­gi papülleri meydana gelir.

* Üçüncü evrede ülserleşme eğilimi gösteren deri altı oluşumları (gomalar) böbrek, mide, boğaz, atardamar ve sinir (omurga, genel inme) frengileri gibi iç organ bozuklukları görülür. Günümüzde tedavisindeki gelişmeler nedeniyle frengi üçüncü evresine ulaş­madan tehlikesiz hale getirilebilmekte­dir. Ancak teşhisin erken olması yine de önemlidir. Tedaviye ikinci evrede başla­nırsa, tam bir sonuç alınamayabilir.

Hastalık daha birinci evrede, hatta çı­ban ve düğümler belirir belirmez, çeşitli kan tahlilleri yardımıyla hastalık etkeni mikrobun saptanmasıyie kolayca teşhis edilebilmektedir.
Yaygın bir inancın tersine frengi kalıtsal bir hastalık değildir. Dölüte anne dölyatağındaki mikroplardan bulaşır.

Sinirsel Kökenli Frengi Hastalığı

Son yıllara kadar, sinirsel kökenli frengi sinir sistemiyle ilgili hastalıkların en cid­di olanlarından biriydi. Hastalığın geli­şimindeki üçüncü evre karışıklıklara yolaçmakta ya da daha sonraları kötü sonuçlar doğurmaktaydı.

Modern teda­vi özellikle penisilin yardımıyle, sinir sistemini etkileyen frengi türlerini bü­yük ölçüde önlemiştir. Bununla birlikte bu hastalıkların bütünüyle önlendiğini sanmamak gerekir. Çünkü frengi kolay­ca ortadan kaldırılabilir bir hastalık de­ğildir. Bilgisizlik ya da ihmal sonucu teşhiste geç kalınırsa, kötü sonuçlara yolaçar. Zaten, hastalık çoğu kez ancak ikinci dönemde teşhis edilir. Bazı deği­şik belirtiler söz konusu olduğu zaman teşhis üçüncü döneme kalabilir.

Bu du­rumlar şöyle sıralanabilir:
• Beyin frengisi: Baş ağrıları, uykusuz­luk, baş dönmeleri, ruhsal çöküntüler, yarım felçler, kafatası sinirlerinde felç­ler (nevralji ya da yüz felci), sara nöbet­leri, Parkinson hastalığı gibi durumlarla başgösterir.

* Genel inme : ilerleyen bir bunama, saçma fikirler ve duygusal bozukluklar­la (değerlendirme yeteneğinin yitirilme­si, aşırı neşelilik, kendini büyük görme) başgösterir. Arkasından titremeler ve konuşma bozuklukları gelir. Hastalık çoğu zaman bunama ve ölümle sonuç­lanır.

* ilik frengisi: Frenginin son dönemin­de başgösteren gittikçe zayıflama ve ha­reketlerde düzensizlik durumu. Belden aşağısını etkileyen felçlere yolaçar.

• Tabes : Kol ve bacaklarda geçici fa­kat şiddetli ağrılar, iç organlarda bozuk­luklarla, ortaya çıkar. Daha sonra, du­yarlık yitimi, ataksi (vücut hareketlerin­de düzensizlik), kaslarda uyumsuzluk, beslenme bozuklukları özellikle dizde eklem bozuklukları (ağrısız şişkinlikler) başgösterir.