Kocamın Hastalık Korkularını Nasıl Yenebilirim.?
Kocam, gazete ve dergilerdeki sağlık köşelerini okuyor. Ardından hastalıkları hemen kendinde buluyor. Onun hastalık korkularını yenmesine nasıl yardım edebilirim?
Kimin söylediğini anımsamıyorum ama, kocanız için özellikle uygulanabilir bir söz vardır: «İyi ki hastalık hastasıyım, yoksa müthiş hasta olurdum.»
Gerçekten, aslı olmayan bir hastalıktan durmadan yakman kimse, kendi sağlığıyla aşırı derecede ilgilendiği için acı çekmektedir.
Hipokondriyak, yani hastalık hastası kişinin, sempati ve anlayışla karşılanması gereken psikolojik bir rahatsızlık içinde olduğu kabul edilmelidir. Kendisini normal, çalışan kimselerden uzaklaştıran kaygılar, onun yaşama isteğini ve canlılığını azaltabilir.
Hipokondriyak, dinleme sanatında usta kimselerce ortaya çıkarılabilecek derin psikolojik sorunlara sahiptir. Ailenin üyelerinden birinin göstereceği yakınlık, korkularını gidermeyebilir, hattâ, tersine, arttırabilir. Hipokondriyak, günlük yaşantının zorluklarıyla yüz yüze gelmekten kaçmak için, hastalık bahanesiyle, sığınacak yer anyor olabilir.
Duygusal karışıklıklarını daha anlayışla ortaya çıkaracak psikolojik bir yol gösterici aramaya teşvik edilmelidir. Kafasında bu konu aydınlatılınca, belirtilerin birçoğu kaybolabilir.
Hipokondriyaklarda da gerçek hastalıklar gelişebileceğini ve onların da, psikolojik rahatsızlığı bulunmayan hastalar kadar tedaviye hak sahibi olduklarını unutmamak gerekir. Hayali bir hastalık için çok sık «kurt geliyor» dediklerinden çoğu kez hastalıkları farkedilmeyebilir.

ya ben herzaman negativ düsünüyorum moralim cok bozuk hep kötü düsünüyorum korkularimi yenemiyorum böyle olmak istemiorum yrdim edin
bütün gün kafamda kuruorum ölemi bölemi die ne kadar illet bişimiş bu ya en küçük şeylerden nem kapıorum adeta illa psikolojik ilaç mı kullanmam gerekio devamlı vücumu kontrol ediyorum kendimde olan en ufak bişiyi araştırıorum taaaa bilmemnerdeki amansız hastalıın çok ufak bi belirtisi olabilir gibi bişise yandım o zamn uykusuz geceler beni beklio yeter artık
ya hastalık hastalığının tedavisi gerçekten çok zor. ve sanırım ben de yaklaşık 1 aydır böyleyim. sürekli kendi vucudumu dinler haldeyim. bir yerim ağrısa hemen kanser olucam diye düsünüyorum. ama sanırım en guzel tedavi şu; sürekli hepimiz ölücez!! demek.
bu illet öle bişekii anlatılmaz ,anca yaşanır çeken bilir hergün çocuğa bşe olcakmı eşime bşe olcakmı anneme baba ma bşe olcak mı diee ödüm kopuyor ağrmayan yerlerim ağırıyor.yani herrgün ayrı bir ölüm sahnesi benim için..? off bıktım ya her gün ölmekten ilaç alkol ot ne warsa hepsini içtim bu illet yüzünden.hiçbirşey hiçbir şekilde fayda etmio ne yapsam boş. ya böyle ölecez yada bu illeti yenecez.beynimde bitirmeye çalışıyorum illeti!zaten birşey olacaksa olacaktır ne yapsan boş biz böyle yapmakla birşey değşirmi!!hayırr oyüzden hayatı sade we oldupu gbi yaşamalıyız yaşamak zorundayızz dostlar.bu illet bizi bitirmeden biz bu illeti bitirelim…ALLAH yar we yardımcınız olsun …