Sağlık bilgileri

Nükleik Asitler
Yapısı: Nükleik asitler, kalıtsal özelliklerin taşınması ve hücre çoğalması­nı sağlayan, hayatî olayları denetleyen büyük moleküllerdir. Molekülün temel bi­rimine “nükleotit” denir. Nükleotit yapısında; azotlu maddeler (kök), şeker mo­lekülü (riboz) ve fosforik asit bulunur. Çok sayıda nükleotit birleşerek nükleik. asitleri oluşturur. Her hücrede nükleik asit bulunur. Nükleik asitler, deoksiribonükleik asit (DNA) ve rîbonükleik asit (RNA) olmak üzere iki çeşittir.
Nükleik asitlerin bileşimindeki azotlu maddeler (kök) de, pürin ve primidin, diye iki gruba ayrılır. Pürin ve primidinlerin de ayrı türleri vardır.
Görevi: DNA, hücrenin daha çok çekirdeğinde; RNA ise hem çekirdekte,,. hem de hücrenin öteki kısımlarında bulunur. DNA, kalıtsal özelliklerin taşınma­sını sağlayan genlerin, dolayısıyla kromozomların yapısını oluşturur. Kalıtsal özel­liklerin çoğalan hücrelere ve dölden döle geçmesini nükleik asitler sağlar. Bu geçiş, nükleik asit moleküllerinin kendilerini eşleyerek kopyalarım çıkarmasıyla olur.
Büyüme, gelişme, çoğalma, hücrede geçen olaylar, nükleik asitlerin dene­timi altındadır. Kimyasal bilgi ve emirlerle hücresel çalışmayı bu- moleküller yö­netir. Proteinlerin sentezi nükleik asitlerce denetlenir ve yürütülür. Örneğin, hüc­rede sentezlenecek enzimlerin ve çeşitli proteinlerin türü, molekülde yer alacak, amino asitlerin sırası DNA tarafından verilen bilgi ve emirlerle belirlenir. Bu bil­gi ve emirleri RNA alır, taşır ve uygular. Bu yönetici ve denetici moleküller, yi­ne hücreye alman besin öğelerinin kullanılmasıyla sentezlenir.
Zararlı kimyasal maddeler, ışınlar ve başka sebeplerle normal olan genler­de, dolayısıyla DNA yapısında değişmeler ve bozukluklar olabilir. Bu değişme­lere “mutasyon” denir. DNA yapısındaki çok küçük değişmeler, bilgi ve emir­leri de değiştirir. Bu da protein sentezini bozar. Bilgi ve emirleri veren, taşıyan ve uygulayan moleküllerde çeşitli nedenlerle ortaya çıkan bozukluk ve eksik­likler kalıtsal hastalıklara yol açar. Kalıtsal hastalıklar da öteki kalıtım özellikleri gibi, döl hücreleriyle yeni kuşaklara geçer.