« Şeker Hastalığı | Main | Hipoglisemi Nedir »
Şeker Hastalığının Nedenleri Nedendir
By admin | Ağustos 20, 2008
Şeker hastalığının çeşitli nedenleri vardır. Ensülin salgılayan pankreasın çıkarılması veya işlevsel aksaklıklar göstermesi; kalıtsal etkenler; iç salgıbezlerinin çeşitli hastalıkları ve steroit hormon tedavisinin yan etkileri şeker hastalığına yolaçabilir. Şeker hastalarında normal şeker metabolizması gerçekleşmediğinden kan şekeri normal düzeyin üzerinde çıkar. Bu nedenle hastanın sidiğinde şeker bulunur. Hasta çok sık işer ve su gereksinimini karşılamak için çok su içer. Ayrıca vücut karbonhidratları gerektiği gibi kullanamaması nedeniyle, enerji üretimi için, protein ve yağları kullanır. Bu da aşırı kilo ve güç kaybına yolaçar. Hastalığın ilerlemesiyle yağ metabolizması vücutta keton cisimlerinin artmasına neden olur. Böylece aseton gibi bazı zehirli maddeler oluşarak merkez sinir sistemini etkiler. Sonuçta şeker komas’ meydana gelir.
Temel neden : Son yıllarda yapılan incelemeler, bazı şeker hastalarında ensülin salgılamasının normal olduğunu göstermiştir. Ayrıca ensüline karşıt etki gösteren büyüme hormonunun ve böbrek üstü salgıbezinin salgıladığı hidrokortizon hormonunun fazla salgılanması da şeker hastalığı için her zaman başlıca neden olmamaktadır. Şeker hastalığına çoğu zaman aşırı ve yetersiz hormon sal gılamaları nedeniyle ortaya çıkan iç salgıbezi hastalıkları dolaylı olarak yolaçmaktadırlar. Ayrıca daha önce de belirtildiği gibi kalıtım ve aşırı şişmanlık da önemli nedenler sayılmaktadırlar.
Hastalığın belirtileri ve saptanması: Baş lıca belirtiler, sidikte şeker bulunması, kandaki şeker düzeyinin yükselmesi ve gözün ağtabakası damarlarındaki değişikliklerdir.
Şeker hastalarında şekere normal kişilerde olduğu gibi bir dayanıklılık olmadığı için, kan şekeri düzeyindeki yükselmeler glikoz yüklemesiyle saptanabilir. Belirli ölçüde glikoz, ar karnına, yarım saat ara ile ve ağız yoluyle verilir. Ayrıca sidikteki şeker miktarı da ölçülür. Şeker hastalığının tedavisi için uygun bir beslenme düzeninin saptanması ve ensülin ve ağız yoluyle verilen ilâçlar uygulanması gerekir. Ancak tedavinin biçimi hastadan hastaya değişir, örneğin, şişman bir şeker hastası için perhiz son derece gerekli olduğu halde, zayıf bir hasta için ilâçla tedavi yeterli olmaktadır.
İlâçlar: Şeker hastalığının başlıca tedavisi ensülin uygulamasına dayanmakla birlikte, günümüzde ağız yoluyle alınan ilâçlardan da geniş ölçüde yararlanılmaktadır. Ensülin bir protein olduğu için ağızdan alındığı takdirde bağırsaklarda parçalanır. Bu nedenle karaciğerin şeker verimini azaltarak, pankreasın daha çok ensülin üretmesini sağlayan süfonilüriler kullanılmaktadır. Ancak bu ilâçların etkili olabilmeleri için pankreasta ensülin üreten dokuların hiç olmazsa bir bölümünün sağlam kalmış olmaları gerekir.
Bir başka ilâç grubu olan biguanidlerin etki biçimi henüz açıklanamamıştır. Bu ilâçlar ensülin üretimini uyarmaksızın kan şekerini düşürmektedirler. Ensülin sığır ve domuz-pankreasından eldeedilir ve kan şekerini normal düzeyde tutabilmek için günde 3 kez şırınga edilir, iğne genellikle bacaktan ve deri altına yapılır. Şeker hastaları ensülin miktarını sidiklerindeki şeker düzeyini saptayarak belirlerler. Şeker hastalarının günlük yaşamı, sağlıklı kişilerden bazı farklılıklar gösterir. Örneğin hasta, enerji harcamasının artacağını bildiği dönemlerde, ya daha çok yemek yer veya ensülin dozunu azaltır. Yemek saatinin gecikmesi halinde kandaki şeker düzeyinin fazla düşmesini önlemek için yanında birkaç şeker veya bisküvi bulundurur.
Şeker koması, şeker hastalığının yolaça-bileceği en tehlikeli durumdur. Komadaki bir hastanın ensülin gereksinimi artar, kan şekeri düzeyi normalin on katına dek çıkabilir. Vücutta, sinir sistemini etkileyen birçok asitli madde oluşur ve hasta çok su yitirir. Bu nedenle, hastanın hemen bir hastaneye kaldırılması gerekir.
Uzun süre şeker hastası olan kişilerde gözün ağtabakası bozulur ve bu durum körlüğe yolaçabilir. Şeker hastalarında karasu ve katarakt gibi göz hastalıkları da yaygındır.
En sık görülen bozukluklardan biri, damarlarda ve özellikle bacak damarlarında görülen bozukluktur.
Bir şeker hastasının kılcal damarları normal bir kişininkilerle karşılaştırılmaktadır. Hastanın kılcal damarlarında bazal zar (siyah) önemli ölçüde kalınlaşmış kılcal damarın hacmi azalmıştır. Bu durum normal kan dolaşımını zorlaştırır.
Bu Sayfayı Arkadaşlarınıza Gönderin..!
Üst Kategoriler Hastalıklar Ve Tedavisi, İç Hastalıklar(Dahiliye) |
