Sağlık bilgileri

Tetanos : 1884′te nikolayev tarafından tanımlanan tetanos basili toprakta ve tozlarda çok yaygındır. Bazı topraklar özellikle tetanos mikrobu barındırırlar Tetanos anatoksininin ve serum tedavi­sinin bulunmasında yine Roux ve Ramon’un çalışmalarından yararlanılmış­tır.

Toprakla, gübreyle, at ve inek dışkılarıy­la kirlenen yaralar, savaş yaraları, teta­nos mikrobunun vücuda girmesi için en uygun giriş yollarıdır. Sistemli tetanos aşısı uygulamalarına karşın, zamanımız­da hâlâ çok sayıda tetanos olayı görül­mektedir.

Tetanosda genellikle iş ya da trafik ka­zalarında meydana gelen yaraların kötüleşmesiyle ilgili bir durumun söz ko­nusu olduğu sanılır. Ancak tetanosun daha çok yaşlı kişileri etkilediğini göz önünde bulundurmak gerekir. Yaşlı kişi­lerde tetanosa yakalanma eğilimi artar.

Ayrıca orta yaşlara ulaşıp kaza olasılık­ları dışına çıkıldıktan sonra, koruyucu aşıya gereken önem verilmeyebilir. Böy­lece, bahçeleriyle uğraşan birçok yaşlı kimse tetanosa karşı bütün bağışıklıkla­rını yitirmiş ve hastalığa yakalanma teh­likesiyle karşı karşıya kalmış olurlar.

Ya­ranın durumu pek bir şey açıklamaz. Görünüşü değişir; şiddetli ve gelip geçi­ci ağrılar yapar. Asıl tetanos belirtisi ya­ralanmadan ortalama 6-12 gün sonra ortaya çıkan çene kilitlenmesidir.

Bu du­rumda, çene kaslarında ağzın açılması­nı engelleyen ve ense kaslarıyla belke­miği kaslarına kadar yayılan ağrılı bir kasılma söz konusudur. Kasılmalar kısa bir süre sonra en küçük bir gürültü, ışık, v.b. uyarıyla başlayan şiddetli krizler halini alarak süreklilik kazanırlar.

Has­tanın genel durumu çok bozuktur. Ateş 40 derecenin üstüne çıkar. Hasta, solu­num kaslarının kasılmasıyla boğularak yavaş yavaş ölmese bile, bir kriz sırasın­da birdenbire ölebilir.

Reanimasyon alanındaki ilerlemelere karşın, tetanos hâlâ kötü sonuçlara yolaçabilmektedir. Günümüzde, hastalığı geçirmiş olan kişilerde, kas büzülmele­rine ve tetanos sonrası felçlere geçmişte görüldüğünden çok daha az rastlandığı­nı da belirtmek gerekir.